خانه / خانه / سازمان بین المللی استاندارد (ISO)

سازمان بین المللی استاندارد (ISO)

  • معرفی سازمان ایزو           ۲۰۱۲_iso-logo_print                           

سازمان بین‌المللی استاندارد (ISO) در اکتبر سال ۱۹۴۶ تاسیس شده و از فوریه سال ۱۹۴۷ به صورت رسمی شروع به فعالیت نموده است. این سازمان، مهم‌ترین سازمان جهانی در زمینه تدوین و تعمیم استاندارد در سطح بین المللی می‌باشد. در حال حاضر ۱۶۳ کشور عضو این سازمان هستند و سازمان ملی استاندارد ایران نیز از سال ۱۹۶۰به عضویت این سازمان درآمده است. مقر دبیرخانه مرکزی این سازمان در شهر ژنو کشور سوئیس واقع شده است.

ISO CS
دبیرخانه مرکزی سازمان ایزو – ژنو، سوئیس

کشورهای مختلف از طریق سازمان‌ها و موسسات استاندارد متبوع خود به طور رسمی در تدوین و ترویج استانداردهای ایزو مشارکت می‌کنند. بدین ترتیب که سازمان استاندارد هر کشور می‌تواند به عنوان یک عضو (member body) در چارجوب فعالیت‌های سازمان ایزو مشارکت نماید. به طور مثال سازمان‌های استاندارد آلمان (DIN)، ژاپن (JISC)، آمریکا (ANSI)، بریتانیا (BSI)، سوئیس (SNV)، ایران (ISIRI) و … اعضای سازمان ایزو محسوب می‌شوند. انواع عضویت در سازمان ایزو در بخش ۲ تشریح شده است.

سازمان ایزو دارای تعدادی کمیته فنی (Technical Committee) یا به اختصار TC می‌باشد که وظیفه اصلی آن‌ها تدوین استانداردهای بین‌المللی در رشته‌های مختلف است. در هر یک از این کمیته‌ها، استانداردسازی در یک حوزه تخصصی انجام می‌گیرد. به طور مثال ISO/TC 97 تحت عنوان “کامپیوتر و پردازش داده‌ها” یا ISO/TC 176 تحت عنوان “مدیریت کیفیت و تضمین کیفیت” فعالیت می‌کنند. ISO/TC 39 نیز با عنوان “ماشین‌ابزار” در حوزه فنی ماشین‌آلات براده‌برداری و فرم‌دهی فلزات، ماشین‌های EDM، ماشین‌های نجاری و متعلقات این ماشین‌آلات و هم‌چنین ایمنی این تجهیزات فعالیت می‌کند. هر کمیته فنی نیز دارای زیر مجموعه‌هایی با حوزه کاری مشخص با عنوان کمیته فرعی و یا Subcommittee (SC) می‌باشد. کشورهای مختلف می‌توانند به واسطه سازمان استاندارد خود در هر یک از این کمیته‌های فنی فعالیت و در امر استانداردسازی مشارکت نمایند. هر کمیته فنی که در یک کشور عضو سازمان ایزو به فعالیت می‌پردازد با عنوان کمیته فنی متناظر (National Mirror Committee) شناخته می‌شود. کمیته فنی متناظر ماشین‌ابزار در کشور ایران نیز به اختصار ISO/ISIRI TC 39 نامیده می‌شود.

  • انواع عضویت در سازمان ایزو

سازمان ملی استاندارد کشورهای مختلف که به عنوان عضو در سازمان ایزو شناخته می‌شوند، امکان برخورداری از دو سطح عضویت با کارکردها و شرایط متفاوت را دارند. بالاترین سطح عضویت، عضویت “فعال” یا Participating membership (به اختصار P-member) می‌باشد و عضویت سطح پایین‌تر، عضویت “ناظر” یا Observing membership (به اختصار O-member) نامیده می‌شود. اعضای فعال در هر کمیته فنی، دارای حق رای برای تصویب و یا عدم تصویب پیش‌نویس یک سند در مراحل مختلف می‌باشند که در صورت تصویب پیش‌نویس در مراحل پنجگانه تعریف شده توسط سازمان ایزو، نتیجه آن در نهایت به صورت یک استاندارد بین‌المللی منتشر می‌گردد. حال آن‌که رای اعضای ناظر به صورت رسمی در تایید و رد یک سند محاسبه نمی‌شود. اعضای فعال و ناظر قادر به دریافت پیش‌نویس اسناد و اظهار نظر در مورد آن‌ها هستند. هم‌چنین امکان شرکت در اجلاسیه‌های تخصصی سازمان ایزو برای هر دو نوع عضویت مهیا می‌باشد.